Şadılı mahallesine vardığımızda Muhtar çevreden 8,10 kadar insana ulaşabildi. Bu insanlardan arasında tanıştığımız Hüseyin Nazlıgül Beyefendi kendi köylerinin de sitesi olduğunu söyledi. Şadı ile ilgili bizim köyünde sitelerinin olduğunu, oğlunun bu sitelere girip Şadı ile ilgili bilgi sahibi olduğunu ekledi.Çok eski bir Türkmen köyü olduğunu,800 yıl önce Kuzey Kafkasya’dan Gürcistan tarafından gelip buraya yerleştiklerini de ifade etti.Köyde en çok kullanılan isimlerin Mustafa,Ali,Mehmet olduğunu ifade etti. Köyde farklı kelimelerin kullanıldığını yerel bazda kaldığını anlattı. Ve gecin kelimesinin kendirin kabuğuna söylendiğini ve daha ilginç olanı da Boyabat’ın içinde ve bütün köylerinde Pazar gününe deri dendiğini yani deri deyince Boyabat yöresinde herkes Pazar gününün anlaşıldığını söyledi. Kazanılan bir savaşın sonunda bu ismin kullanılmaya başlandığını da ekledi. Köyle ilgili çok sağlam kaynakların Amasya kütüphanesinde var olduğunu ifade etti. İki saatlik bir sohbet yapabildik. Vedalaşarak ayrıldık konuştuklarımız kameraya aldık ve fotoğraflar da çektirdik. Bunları sitemde yayınlayacağımı söyledim. Hepsine sevgiler selamlar söylüyorum.

Şadı köyünden Boyabat’a dönüşte yollarda çobanlar gördük.Kuyu suyu içtik. Zeki Bey bize ayran ikram etti. Boyabat’a geri döndük.Ertesi gün Cuma idi.Boyabat’tan erken ayrılmamız gerekiyordu.Sabahleyin erken kalktık Balkonda kahvaltı yaparken, Belediye ölüm ilanı verdi.Şahinder Erin vefat etmiştir.Cenazesi Şadılı köyünde toprağa verilecektir,deyince tüylerim diken diken oldu .Sanki bu ilan Harşit’te yapılıyordu.Çok etkilendim.Cenazeye katılamamanın üzüntüsü içindeyim..

Sevgilerimle..